تاثیر عصاره ی برگ گیاه استویا بر میزان سرمی ویسفاتین، Angiopoietin-like Protein3 (ANGPTL3) و پروفايل هاي ليپيدي و قندي در موش های صحرایی دیابتی

تنگستانی, حدیث (2012) تاثیر عصاره ی برگ گیاه استویا بر میزان سرمی ویسفاتین، Angiopoietin-like Protein3 (ANGPTL3) و پروفايل هاي ليپيدي و قندي در موش های صحرایی دیابتی. دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بوشهر. (Unpublished)

[img]
Preview
Text
تاثیر عصاره ی برگ گیاه استویا بر میزان سرمی ویسفاتین، Angiopoietin-like Protein3 (ANGPTL3) و پروفايل هاي ليپيدي و قندي در موش های صحرایی دیابتی.pdf

Download (434kB) | Preview
[img]
Preview
Text
تاثیر عصاره ی برگ گیاه استویا بر میزان سرمی ویسفاتین، Angiopoietin-like Protein3 (ANGPTL3) و پروفايل هاي ليپيدي و قندي در موش های صحرایی دیابتی.pdf

Download (434kB) | Preview
Official URL: http://eprints.bpums.ac.ir

Abstract

مقدمه: با توجه به عوارض جانبي ناشي از شيرين كننده هاي مصنوعي در بيماران ديابتي،نياز به استفاده از شيرين كننده هاي طبيعي در اين بيماران از اهميت بالايي برخوردار است. با توجه به استفاده از محصولات شیرین شده به وسیله ی گیاه استویا در بسیاری از کشورها به عنوان جایگزین ساکارز ،هدف از این تحقیق بنیادی تجربی ،بررسی تاثیر عصاره الکلی گیاه استويا بر پروفايل ليپيدي،قندي و ميزان سرمي هورمون هاي ويسفاتين،ANGTPL3 موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوسین می باشد. روش بررسی:این مطالعه از نوع مورد شاهد می باشد. داروی استرپتوزوسین با دوز 50 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن به صورت درون وريدي به رت های بالغ تزریق گردید.بعد از 6 روز رت هایی که گلوکز آن ها بالای 250 میلی گرم بر دسی لیتر بود به عنوان دیابتی درنظر گرفته شدند.حیوانات به 5 گروه تقسیم شده و گروه های تیمار عصاره را به ترتیب درمقادیر500،250 و 750 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن به صورت دهانی و به مدت سی روز دریافت داشتند.گروه های کنترل بکر موش های کاملا سالم بوده وهیچگونه تزریقی دریافت نداشتند و گروه های کنترل دیابتی فقط دیابتی شدند بدون اینکه عصاره را دریافت دارند. از همه گروهها در روز سي ام خونگیری به عمل آمد.از نمونه های سرمی حاصل از خونگیری جهت اندازه گیری پارامترهای مختلف شامل غلظت سرمی تری گلیسیرید،کلسترول تام و HDL ،گلوکز و انسولین ناشتا ،ويسفاتين،ANGPTL3 و آنزيمALP(آلكالين فسفاتاز) استفاده گردید. نتایج:ميانگين سطح سرمي گلوكز ناشتا در تمام گروه هاي تيمار کاهش معناداري با گروه كنترل ديابت داشت اما ميزان انسولين ناشتا ،ويسفاتين و ANGPTL3 ميان تمام گروه ها فاقد اختلاف معنادار بود.همچنين ميزان شاخص مقاومت انسوليني در گروه هاي دريافت كننده عصاره به مقدار500و250 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن كاهش معناداري در مقايسه با گروه كنترل ديابت داشت و ميانگين شاخص عملكرد پانكراس(HOMA.B) فقط در گروه كنترل ديابتي كاهش معناداري را در مقايسه با گروه كنترل بكر دارا بود.در ميان فاكتورهاي ليپيدي ميزان تري گليسيريد در گروه هاي دريافت كننده عصاره به مقدار500و250 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن كاهش معناداري در مقايسه با گروه كنترل ديابت داشت.ضمنا ميزان سرمي آنزيم ALP در گروه هاي دريافت كننده عصاره به مقدار500و750 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن همانند گروه كنترل ديابت افزایش معناداري در مقايسه با گروه كنترل بكر داشت . نتيجه گيري: مصرف خوراكي عصاره استويا موجب كاهش گلوكز و تري گليسيريد خون در رت هاي ديابتي از طريق كاهش مقاومت انسوليني مي شود اما با توجه به بالا بودن مقادیر آنزیم ALP در گروه هاي دريافت كننده عصاره به مقدار500و750 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن می تواند موجب آسيب كبدي شود.بنابراين باوجود فوايد درماني اين گياه در كنترل گلوكز افراد ديابتي بايستي در مصرف آن جوانب احتياط را رعايت كرد. واژگان كليدي:استويا،ديابت،انسولين،ويسفاتين،ANGPL3،مقاومت انسوليني،آلكالين فسفاتاز،موش صحرايي

Item Type: Other
Subjects: QV pharmacology
Depositing User: آنیتا اسلامی
Date Deposited: 02 Oct 2014 05:45
Last Modified: 04 Jul 2017 05:47
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/1113

Actions (login required)

View Item View Item