تغييرات الکتروکارديوگرافيک ناشی از هيپرکالمی در بيماران مبتلا به نارسايی حاد و نارسايی مزمن کليه تحت همودياليز مزمن

جباری, مصدق and صالحی, حسن and جنابی, آریا and لطفی, بهزاد and زاهدی شولمی, لیلا and مورکی, احمد (2011) تغييرات الکتروکارديوگرافيک ناشی از هيپرکالمی در بيماران مبتلا به نارسايی حاد و نارسايی مزمن کليه تحت همودياليز مزمن. مجله علوم پزشکی رازی, 18 (82). pp. 1-7. ISSN 2228-7051

[img]
Preview
Text
RJMS-v18n82p1-fa.pdf

Download (333kB) | Preview
Official URL: http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_id=1627&sid=1&...

Abstract

زمينه و هدف : هيپرکالمی يک اختلال شايع در مبتلايان به نارسايی کليه بوده و به عنوان يک اورژانس در طب داخلی، از اهميت حياتی برخوردار است. از طرف ديگر، با توجه به غير اختصاصی بودن علائم هيپرکالمی و وجود علائم مشابه در خود بيماری زمينه ای امکان بروز عوارض خطرناک هيپرکالمی در آنها وجود دارد که مهمترين اين اثرات بر روی ميوکارد ايجاد می شود. با توجه به عدم تکامل مکانيسم تطابق پتاسيم در مقابله با هيپرکالمی حاد و عدم سرعت کافی در ايجاد اين تطابق در نارسايی حاد کليه ( Acute Renal Failure; ARF )، اثرات توکسيک هيپرکالمی بسيار سريع و در مقادير پايين تر پتاسيم پلاسمايی رخ می دهد. هدف از اين مطالعه مقايسه تغييرات الکتروکارديوگرافيک ناشی از هيپرکالمی در بيماران مبتلا به نارسايی حاد کليه و نارسايی مزمن کليه تحت همودياليز مزمن بود. روش کار: مطالعه حاضر يک مطالعه مقطعی تحليلی است که بر روی بيماران بخشهای همودياليز بيمارستانهای شهيد هاشمی نژاد، شهدای هفتم تير و حضرت رسول اکرم (ص) در طول مدت سا ل های 82 تا 83 انجام گرفت. در مجموع 138 بيمار مبتلا به نارسايی مزمن کليه ( End Stage Renal Disease; ESRD ) تحت دياليز مزمن و 91 بيمار مبتلا به ARF بستری در بخش های مختلف بيمارستانی از نظر سطح سرمی الکتروليتها و تغييرات الکتروکارديوگرافيک با استفاده از نرم افزار آماری SPSS v.11 و تست های آماری t-test و مجذور کای مورد مقايسه قرار گرفت. يافته ها : از دويست و بيست و نه نفر افراد مورد مطالعه، صد و سی و هشت نفر (60 درصد) مبتلا به ESRD تحت همودياليز مزمن و 91 نفر (40 درصد) مبتلا به نارسايی حاد کليه بودند. ميانگين ميزان پتاسيم سرم در مبتلايان به ARF و ESRD به ترتيب 2/1 ± 66/5 و 91/0 ± 77/5 ميلی اکی والان در ليتر بود که تفاوت معنی داری نداشت. ( p=0.4 ) ميانگين ارتفاع موج T ، موج R ، و نسبت T/R در بررسی الکتروکارديوگرافيک بيماران ARF به ترتيب 4/2 ± 3/6 ميلی متر، 1/2 ± 7/5 ميلی مترو 9/0 ± 3/1 ميلی‌متر ودر الکتروکارديوگرافی ( ECG ) بيماران ESRD به ترتيب 2/2 ± 6 ميلی متر، 3/2 ± 6/5 ميلی مترو 78/0 ± 2/1 بود که اختلاف معنی داری مشاهده نشد. ( p value به ترتيب: 3/0، 8/0، 7/0). در افراد ARF و ESRD فراوانی peaked tall-T wave با شدت هيپرکالمی ارتباط معنی دار داشت.( P<0.001 ) در وجود هيپرکالمی و هيپوکلسمی هم زمان، شيوع peaked tall-T wave ، ميانگين ارتفاع موج R و نيز نسبت T/R در دو گروه ARF و ESRD تفاوتی نداشت در حالی که در هيپرکالمی و هيپوناترمی هم زمان شيوع موج T بلند (peaked tall T-wave) و ميانگين نسبت T/R در دو گروه ARF و ESRD تفاوت معنی دار داشت. . ( p value به ترتيب 01/0 و 05/0>) نتيجه‌گيری: هيپرکالمی شديد، هيپرکالمی در زمينه ARF و همراهی هيپرکالمی و هيپوناترمی احتمال بروز تغييرات قلبی ناشی از هيپرکالمی را افزايش می دهند. در نتيجه اين دسته از بيماران دياليزی نيازمند توجه و مراقبت بيشتری از نظر عوارض قلبی می باشند.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: تغییرات الکتروکاردیوگرافیک، هیپرکالمی، نارسایی حاد کلیه، نارسایی مزمن کلیه، همودیالیز مزمن
Subjects: R Medicine > R Medicine (General)
Divisions: Other Journals > Razi Journal of Medical Sciences
Depositing User: Touba Derakhshande
Date Deposited: 19 Oct 2014 14:41
Last Modified: 19 Oct 2014 14:41
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/1361

Actions (login required)

View Item View Item