بررسی ارتباط بين سطوح سرمی سيتوکين‌های ترشح شده از سلول‌های Th1،Th2، اينترلوکين 8 و ICAM-1 با شدت بيماری پسوريازيس براساس PASI

انصارين, حبیب and شکرآبی, مهدی and بهرنگی, الهام (2010) بررسی ارتباط بين سطوح سرمی سيتوکين‌های ترشح شده از سلول‌های Th1،Th2، اينترلوکين 8 و ICAM-1 با شدت بيماری پسوريازيس براساس PASI. مجله علوم پزشکی رازی, 16 (69). pp. 32-39. ISSN 2228-7051

[img]
Preview
Text
RJMS-v16n69p32-fa.pdf

Download (279kB) | Preview
Official URL: http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_id=1417&sid=1&...

Abstract

زمينه و هدف: پسوريازيس يک بيماری پوستی التهابی مزمن و شايع است که در حدود 3ـ1% جمعيت دنيا به آن گرفتارند که می‌تواند منجر به ديسترس قابل توجه در بيمار و در نهايت کاهش کيفيت زندگی بيمار شود. در نمای بالينی، ايجاد پلاک‌های برجسته به رنگ قرمز تيره، پوسته‌دار با پوسته‌های ضخيم می‌کند. امروزه عقيده بر اين است که پسوريازيس بيماری با واسطه T لنفوسيت‌ها می‌باشد و افزايش تکثير کراتينوسيت‌ها ثانويه به فعال شدن سيستم ايمنی و آزاد شدن سيتوکين‌ها است. هنوز هيچ درمان قطعی برای پسوريازيس يافت نشده است و درمان‌های فعلی ميزان عود بالايی دارند. شناخت بيشتر ايمنوپاتوژنز و سيتوکين‌های دخيل در شدت بيماری پسوريازيس، می‌تواند به کشف درمان‌های اختصاصی‌تر و مؤثرتر برای اين بيماری کمک کند. روش بررسی: اين مطالعه مقطعی روی 40 بيمار مبتلا به پسوريازيس ولگاريس مراجعه کننده به بيمارستان رسول اکرم در سال 87 ـ1386 انجام شد. از هر بيمار معاينه بالينی برای تعيين شدت بيماری براساس معيار PASI به عمل آمد. سپس 3 سی‌سی نمونه خون وريدی تهيه و با سانتريفوژ، نمونه سرمی جدا گرديد و در دمای oC70- تا زمان بررسی نهايی ذخيره شد. سپس با استفاده از روش ELIZA، سطح سرمی سيتوکين‌های مورد نظر اندازه‌گيری شد و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS، با ضريب همبستگی اسپيرمن ارتباط بين سطح سرمی سيتوکين‌های فوق با شدت بيماری ارزيابی گرديد. يافته‌ها: طبق اين بررسی، بين سطح سرمی اينترفرون گاما (٠٠١/٠=P، ٥٠/٠=r)، اينترلوکين 8 (٠١٨/٠=P، ٣٧/٠=P)، ICAM-1 (٠٤٧/٠=P، ٣١/٠=r) با شدت بيماری پسوريازيس براساس PASI، ارتباط معنی‌دار آماری وجود دارد. ولی چنين ارتباطی بين سطح سرمی اينترلوکين 4 باشدت بيماری‌مشاهده نشد (٢٤/٠=P، ١٨/٠=r). نتيجه‌گيری: براساس مطالعه ما اينترفرون گاما، اينترلوکين 8 و ICAM-1 با شدت بيماری پسوريازيس ارتباط دارند. بنابراين درمان‌هايی که بطور انتخابی سيتوکين‌های فوق را هدف بگيرند مطمئن‌تر و مؤثرتر می‌باشند. توصيه می‌شود مطالعات بيشتری برای بررسی اثر درمان‌های بيولوژيک فوق روی بيماری پسوريازيس انجام شود.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: سيتوکايين،شدت بيماری پسوريازيس،ايمنوپاتوژنز
Subjects: WR Dermatology
Divisions: Other Journal > Razi Journal of Medical Sciences
Depositing User: Touba Derakhshande
Date Deposited: 30 Oct 2014 05:18
Last Modified: 30 May 2017 03:26
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/1521

Actions (login required)

View Item View Item