بررسی تراکم معدنی استخوان در خانم‌های يائسه مبتلاء به ديابت قندی نوع 2

حقيقی, انوشه and حدائق, فرزاد and غريفی‌نژاديان, علیرضا (2009) بررسی تراکم معدنی استخوان در خانم‌های يائسه مبتلاء به ديابت قندی نوع 2. مجله علوم پزشکی رازی, 16 (62). pp. 113-119. ISSN 2228-7051

[img]
Preview
Text
RJMS-v16n62p113-fa.pdf

Download (226kB) | Preview
Official URL: http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_id=1174&sid=1&...

Abstract

زمينه و هدف: همراهی ديابت نوع 2 و پوکی استخوان به علت شيوع بالای هر دو بيماری و مشابهت در سن بروز، مورد توجه بسياری از محققان بوده است. ولی گزارش‌هايی درباره اثر ديابت نوع2 بر ميزان تراکم معدنی استخوان و استئوپوروز وجود دارد و تراکم استخوان بيماران ديابتی در مقايسه با افراد طبيعی به ميزان‌های بالاتر، مساوی و پايين‌تر گزارش شده است. هدف از اين مطالعه بررسی تراکم معدنی استخوان در بين بيماران يائسه مبتلا به ديابت نوع 2 می‌باشد.روش بررسی: اين مطالعه به صورت مقطعی بر روی 50 نفر بيمار ديابتی و 50 نفر غير ديابتی يائسه مراجعه‌کننده به مرکز سنجش تراکم استخوان ميلاد بندرعباس انجام شد. سنجش تراکم استخوان در مناطق ستون مهره‌ها (مهره‌های دوم تا چهارم کمری) و لگن (گردن استخوان ران) با روش DXA (Dual energy X-ray Absorbsiometry) انجام شد. معيارهای خروج از مطالعه شامل ابتلاء به اختلالات هورمونی، غدد درون ريز و روماتولوژی، و نيز مصرف داروهای مداخله‌گر به‌ويژه استروئيد بود و نفرات فوق به‌صورت تصادفی از بين افراد واجد شرايط انتخاب شدند. برای تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون آماری t توسط نرم‌افزار minitab استفاده شد و 05/0 p< معنی‌دار تلقی گرديد. يافته‌ها: دو گروه مورد مطالعه از لحاظ سن، وزن، قد و شاخص توده بدن يکسان بودند و تنها سن يائسگی در گروه بيمار به‌طور معنی‌داری بالاتر از گروه کنترل بود (89/4±26/48 سال در مقابل 75/5±20/45 سال). ميانگين تراکم معدنی استخوان در ناحيه گردن استخوان ران در گروه بيمار (مورد) (732/0 گرم در هر سانتی‌متر مربع g/cm2) و شاهد (g/cm2 773/0) اختلاف معنی‌داری نداشت (16/0=‌p). اين مسأله در مورد ناحيه ستون مهره‌ها نيز صادق بود. (g/cm2 875/ 0 در گروه مورد و g/cm2 876/0 در گروه شاهد) (97/0=P). شيوع استئوپوروز و استئوپنی در گروه مورد و شاهد تفاوت آماری نداشت. ميانگين شاخص T-score در ناحيه گردن استخوان ران در گروه بيمار کمتر از گروه شاهد بود (18‌/2- در برابر 83/1-)، ولی اين اختلاف معنی‌دار نبود ( 16/0=P). در مورد ناحيه ستون مهره‌ها نيز اين مسأله صادق بود (4/1- در مقابل 39/1-، 98/0p=). شاخص score Z- در هر دو ناحيه نيز اختلافی بين دو گروه نشان نداد. سابقه شکستگی در افراد دو گروه يکسان بود. همچنين شاخص‌های T-score و Z-score در بيماران تحت درمان با انسولين و داروهای کاهنده قند خوراکی اختلافی را نشان نداد. نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد که ديابت نوع 2 ريسک فاکتور پوکی استخوان نباشد و سبب افزايش ريسک شکستگی نشود. بنابراين، بررسی تراکم معدنی استخوان به عنوان تست روتين جهت پيشگيری پوکی استخوان در اين گروه پيشنهاد نمی‌شود.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: استئوپوروز (پوکی استخوان)، تراکم معدنی استخوان، ديابت قندی،
Subjects: R Medicine > R Medicine (General)
Divisions: Other Journals > Razi Journal of Medical Sciences
Depositing User: Touba Derakhshande
Date Deposited: 10 Nov 2014 10:40
Last Modified: 10 Nov 2014 10:40
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/1655

Actions (login required)

View Item View Item