اثر مصرف خوراکی بخش هوائی گياه قره‌قاط سياه بر يادگيری و حافظه

روغنی, مهرداد and بلوچ‌نژاد مجرد, توراندخت and طاهری, ثمانه (2008) اثر مصرف خوراکی بخش هوائی گياه قره‌قاط سياه بر يادگيری و حافظه. مجله علوم پزشکی رازی, 14 (57). pp. 69-76. ISSN 2228-7051

[img]
Preview
Text
RJMS-v14n57p69-fa.pdf

Download (181kB) | Preview
Official URL: http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_id=825&sid=1&s...

Abstract

زمينه و هدف: ديابت قندی با اختلال در روندهای مرتبط با يادگيری، حافظه و شناخت در جامعه انسانی و حيوانات آزمايشگاهی مشخص می‌گردد. شواهدی مبنی بر اثر ضد ديابتی گياه قره‌قاط سياه و اثربخشی مصرف ميوه آن بر يادگيری و حافظه در موشهای سالم وجود دارد؛ لذا اين مطالعه با هدف بررسی اثر تجويز خوراکی و درازمدت اين گياه بر يادگيری و حافظه در موشهای صحرايی ديابتی انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه که از نوع تجربی است، موشهای صحرايی ماده(36=n) به طور تصادفی به 4 گروه کنترل، کنترل تحت تيمار با گياه قره‌قاط، ديابتی و ديابتی تحت درمان با گياه قره‌قاط، تقسيم‌بندی شدند. دو گروه تحت تيمار نيز از غذای موش حاوی 25/6% گياه به مدت 4 هفته، بدون محدوديت، استفاده نمودند. برای ديابتی نمودن موشها، از استرپتوزوتوسين(streptozotocin) به فرم تک دوز و داخل صفاقی، به ميزان 60 ميلی‌گرم به ازای هر کيلوگرم وزن حيوان استفاده گرديد. بعلاوه، برای بررسی حافظه و يادگيری حيوانات، ميزان عملکرد از نظر تأخير اوليه و تأخير در حين عبور در آزمون اجتنابی غيرفعال و در صد رفتار تناوب با استفاده از ماز Y در پايان کار تعيين گرديد. از آزمون‌های One-way ANOVA و Repeated measure ANOVA، برای آناليز نتايج وزن و گلوکز و از آزمون Kruskal-Wallis، برای آناليز داده‌های تست رفتاری استفاده گرديد. يافته‌ها: در موشهای ديابتی و ديابتی تحت تيمار با قره‌قاط، در مورد تأخير اوليه، افزايش معنی‌دار در مقايسه با گروه کنترل بدست آمد(05/0p<). همچنين، کاهش تأخير در حين عبور در موشهای ديابتی(05/0p<) و افزايش آن(05/0p<) در موشهای ديابتی تحت تيمار، در پايان کار بخوبی مشاهده گرديد. تيمار موشهای گروه کنترل با گياه، تغيير معنی‌دار تأخير در حين عبور را در مقايسه با گروه کنترل بدنبال داشت(05/0p<). درصد تناوب نيز در حيوانات ديابتی، به طور معنی‌دار کمتر از گروه کنترل بود(05/0p<) و درصد تناوب در گروه ديابتی تحت تيمار با قره‌قاط، تفاوت معنی‌دار با گروه ديابتی نشان نداد و تجويز گياه به گروه کنترل نيز تغيير معنی‌دار در مقايسه با گروه کنترل ايجاد نکرد. نتيجه‌گيری: گياه قره‌قاط موجب تقويت توانايی نگهداری اطلاعات در حافظه و به يادآوری آنها در حيوانات ديابتی می‌گردد.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: گياه قره‌قاط ، يادگيری،حافظه،ديابت قندی
Subjects: R Medicine > R Medicine (General)
Divisions: Other Journals > Razi Journal of Medical Sciences
Depositing User: Touba Derakhshande
Date Deposited: 26 Nov 2014 11:19
Last Modified: 26 Nov 2014 11:19
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/1768

Actions (login required)

View Item View Item