مطالعه علل مرگ و عوامل موثر بر آن در جانبازان ايراني؛ بين سال‌های 1359 لغايت 1381

تولايی, سید عباس and آثاری, شروین and قانعی, مصطفی and خدمت, حسین and علاءالدينی, فرشید and نادری, زهره (2005) مطالعه علل مرگ و عوامل موثر بر آن در جانبازان ايراني؛ بين سال‌های 1359 لغايت 1381. مجله علوم پزشکی رازی, 12 (47). pp. 29-38. ISSN 2228-7051

[img]
Preview
Text
RJMS-v12n47p29-fa.pdf

Download (199kB) | Preview
Official URL: http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_id=480&sid=1&s...

Abstract

زمينه و هدف: نخستين قدم در تحقيقات اپيدميولوژی مطالعه الگوی مرگ و مير می‌باشد. اين تحقيق، با 2 هدف اصلی توصيف علل مرگ و فاصله زمانی مجروح شدن تا زمان فوت و ارتباط احتمالی اين 2 متغير با فاکتورهای جانبازی در جانبازان متوفی کشورمان انجام شد، همچنين رابطه علل مرگ و فاصله زمانی مجروح شدن تا زمان فوت با برخی متغيرهای جانبازی همچون نوع مجروحيت بررسی گرديد. روش کار: اين مطالعه به صورت گذشته نگر انجام شد. بدين منظور، از بين تمامی موارد جانبازان متوفی که در فاصله زمانی 30/6/1359 لغايت 29/12/1381 فوت نموده بودند و اطلاعات فوت آنها در بنياد جانبازان ثبت شده بود(8304 مورد)، 1709 مورد به روش نمونه‌گيری تصادفی ساده مورد بررسی قرار گرفتند. يافته‌ها: 1239 نفر(0/85%) متاهل و 215 نفر(7/14%) مجرد بودند. ميانگين درصد جانبازی 7/14% ± 3/24% بود. از نظر نوع مجروحيت 486 نفر(5/28%) مجروحيت اعصاب و روان، 1167 نفر(4/68%) مجروحيت فيزيکی و 371 نفر(7/21%) مجروحيت شيميايی داشتند. بيش‌ترين علت فوت مربوط به بيماری‌ها(4/65%) و در درجه دوم حوادث و تصادفات(7/24%) بود. شايع‌ترين بيماری منجر به فوت، بيماری قلبی با شيوع 0/35% بود. کميسيون پزشکی در 170 مورد(1/10%) فوت را مرتبط با جنگ و در 1387 مورد(4/82%) فوت را غير مرتبط با جنگ تشخيص داد. فراوانی نسبی علل مختلف مرگ و همچنين انواع بيماری‌های منجر به مرگ در جانبازان با انواع مختلف مجروحيت متفاوت بود، به گونه‌ای که فراوانی خودکشی در جانبازان اعصاب و روان(21%) در مقايسه با جانبازان غير اعصاب و روان(3%) بيش‌تر بود(05/0 P< - تست مجذور کای). همچنين فراوانی بيماری ريوی از ميان بيماری‌های منجر به مرگ در جانبازان شيميايی(32%) در مقايسه با جانبازان غيرشيميايی(19%) بيش‌تر بود(05/0 P< - تست مجذور کای). فاصله زمانی مجروحيت تا فوت نيز در گروه‌های مختلف جانبازی متفاوت بود(05/0 P< - ANOVA ). نتيجه‌گيری کلی: نتايج اين مطالعه نشان داد که بيش‌ترين علت منجر به فوت در جانبازان همچون جمعيت عمومی و بر خلاف پرسنل نظامی، بيماری‌ها است و سهم کمتری به حوادث مربوط می‌شود. تفاوت علل مرگ در متوفيان با انواع متفاوت مجروحيت، به معنی نيازهای بهداشتی متفاوت در گروه‌های مختلف جانبازان می‌باشد، که پيشنهاد می‌گردد مورد توجه مديران بهداشت و درمان سازمان امور جانبازان قرار گيرد.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: مرگ و مير، علل مرگ، جانبازان
Subjects: R Medicine > R Medicine (General)
Divisions: Other Journals > Razi Journal of Medical Sciences
Depositing User: Touba Derakhshande
Date Deposited: 09 Dec 2014 05:43
Last Modified: 09 Dec 2014 05:43
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/2139

Actions (login required)

View Item View Item