تعيين درصد فراوانی انواع درمان پنوموتوراکس خودبه‌خودی در بيماران بستری در بيمارستان حضرت رسول اکرم(ص) در طی سال‌های 1379 لغايت 1380

راوری, داریوش and محجوبی, بهار (2005) تعيين درصد فراوانی انواع درمان پنوموتوراکس خودبه‌خودی در بيماران بستری در بيمارستان حضرت رسول اکرم(ص) در طی سال‌های 1379 لغايت 1380. مجله علوم پزشکی رازی, 12 (47). pp. 69-74. ISSN 2228-7051

[img]
Preview
Text
RJMS-v12n47p69-fa.pdf

Download (188kB) | Preview
Official URL: http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_id=485&sid=1&s...

Abstract

زمينه و هدف: به طور عمده پنوموتوراکس غيرتروماتيک از پاره شدن بول‌های کوچک و بزرگ در سطح ريتين ناشی می‌شود. حدود 80% از بيماران مبتلا به پنوموتوراکس خودبه‌خودی، مردان جوان لاغر اندام و بلند قد و بدون سابقه مشکلات ريوی هستند. در بيمارن بالای 40 سال اغب بيماری قابل توجه ريوی وجود دارد که غالباً به صورت آمفيزم در سيگاری‌ها می‌باشد. پنوموتوراکس کاتامنشيال( Catamential ) مورد نادری است که معمولاً در چند روز اول قاعدگی و بيش‌تر در زنان حدود 30 سال و تقريباً هميشه در سمت راست قفسه سينه روی می‌دهد. درمان پنوموتوراکس خودبه‌خودی شامل آسپيراسيون با سوزن ساده، گذاشتن لوله توراکوستومی، انجام عمل جراحی توراکوتومی يا توراکوسکوپی، رزکسيون محل ضايعه و دوختن محل نشت، سايش پلور و حتی در موارد پيشرفته عمل پلورکتومی می‌باشد. اما همواره بايد ساده‌ترين روش را جهت درمان اين بيماری انتخاب کرد و از عمل جراحی، مگر در موارد خاص پرهيز نمود. به همين منظور امروزه در موارد نياز به جراحی از روش توراکوسکوپی متصل به ويديو( VATS = Video-Assisted Thoracoscopy ) برای درمان موارد پنوموتوراکس خودبه‌خودی اوليه استفاده می‌شود. در اين مطالعه نيز سعی شد تا فراوانی انواع درمان‌های اين بيماری در يکی از مراکز آموزشی درمانی کشور مورد بررسی قرار گيرد تا علاوه بر بررسی مطلب فوق، لزوم استفاده از وسايل و روش‌های جديد جراحی آندوسکوپيک بررسی گردد. ‌ روش کار: اين مطالعه گذشته‌نگر به صورت مشاهده‌ای ـ مقطعی انجام گرفت. جهت جمع‌آوری اطلاعات، از روش سرشماری استفاده شد. اطلاعات به دست آمده توسط نرم‌افزار EPI6 مورد آناليز توصيفی قرار گرفت. يافته‌ها: در اين مطالعه 17 نفر مورد بررسی قرار گرفتند. ميانگين سنی افراد مورد بررسی 91/33 سال بود. 76% از افراد مورد بررسی در وضعيت استراحت دچار پنوموتوراکس خودبه‌خودی شده بودند. در حالی که 42% در وضعيت فعاليت دچار پنوموتوراکس خودبه‌خودی شده بودند. در 94/52% از بيماران در جريان پنوموتوراکس خودبه‌خودی بيش از 50% ريه کلاپس شده بود. بيش‌ترين درمان استفاده شده براساس اين مطالعه، گذاشتن لوله توراکوستومی در 58/70% بيماران بود. نتيجه‌گيری کلی: در اين مطالعه نيز همانند ساير گزارشات قبلی 76% افراد در وضعيت استراحت دچار پنوموتوراکس خودبه‌خودی شدند. با توجه به ميزان فراوانی کلاپس بيش از 50% ريه در افراد مورد بررسی، نوع درمان انجام شده نيز گذاردن لوله توراکوستومی بوده که البته در مقالات ديگر نيز فراوان‌ترين نوع درمان را گذارن لوله توراکوستومی ذکر کرده بودند.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: پنوموتوراکس خودبه‌خودی، درمان، توراکوستومی
Subjects: R Medicine > RD Surgery
Divisions: Other Journals > Razi Journal of Medical Sciences
Depositing User: Touba Derakhshande
Date Deposited: 10 Dec 2014 04:37
Last Modified: 10 Dec 2014 04:37
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/2144

Actions (login required)

View Item View Item