تأثير بکار گيری برنامه ارتقاء سلامت در مدرسه بر کنترل عوامل خطر مرتبط با چاقی نوجوانان

آزادی, آرمان and انوشه, منیره and الحانی, فاطمه and حاجی زاده, ابراهیم (2009) تأثير بکار گيری برنامه ارتقاء سلامت در مدرسه بر کنترل عوامل خطر مرتبط با چاقی نوجوانان. دوماه نامه طب جنوب, 11 (2). pp. 153-162. ISSN 4374-1735

[img]
Preview
Text
BPUMS-v11n2p153-fa.pdf

Download (204kB) | Preview
Official URL: http://ismj.bpums.ac.ir/browse.php?a_id=152&sid=1&...

Abstract

زمينه: چاقی و اضافه وزن در کودکان و نوجوانان يک مشکل سلامتی ويژه است و نياز به مداخلات جامع پيشگيرانه دارد. اين مطالعه با هدف بکارگيری برنامه ارتقاء سلامت در مدرسه بر کنترل عوامل خطر مرتبط با چاقی در نوجوانان دارای اضافه وزن و در معرض خطر اضافه وزن انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعه از نوع نيمه تجربی است و در دو گروه آزمون و شاهد در شهر تهران در سال 1385 انجام شده است. از ميان مدارس راهنمايی پسرانه دولتی منطقه 6 آموزش و پرورش شهر تهران دو مدرسه به طريقه تصادفی انتخاب شدند. سپس قد و وزن تمام دانش آموزان اندازه گيری شد و شاخص توده بدنی آنان محاسبه گرديد. نوجوانان دارای اضافه وزن و در معرض خطر (براساس نمودارهای مرجع CDC 2000صدک بين 85ام و95ام به عنوان در معرض خطر و صدک بالای 95ام به عنوان اضافه وزن تعريف شده است) شامل 35 نفر در گروه آزمون و 35 نفر در گروه شاهد انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل ترازو، قدسنج، پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک نوجوانان و والدين، پرسشنامه سنجش آگاهی تغذيه ای، پرسشنامه بسامد مصرف مواد غذايی و پرسشنامه ثبت ورزش و فعاليت فيزيکی و تماشای تلويزيون طی يک هفته اخير بود که توسط نمونه‎های پژوهش قبل و يک ماه پس از اجرای برنامه تکميل شدند. برنامه که در مجموع 4 ماه به طول انجاميد شامل جلسات آموزشی جداگانه برای اوليای مدرسه، والدين دانش آموزان، دانش‎آموزان و نيز تغييرات محيط مدرسه بود. يافته‌ها: پس از اجرای مداخله، تفاوت معنی داری در شاخص توده بدنی نوجوانان گروه آزمون در مقايسه با گروه شاهد حاصل نگرديد (05/0P>). تفاوت معني‎داری در ميانگين امتياز آگاهی تغذيه ای نوجوانان گروه آزمون در مقايسه با گروه شاهد به دست آمد (0015/0= P)؛ همچنين بين ميانگين مصرف لبنيات، تنقلات شور، نوشيدنی های شيرين و غذاهای آماده در مقايسه قبل و بعد از مداخله در گروه آزمون تفاوت معنی داری از خود نشان داد (به ترتيب 001/0=P، 006/0=P، 034/0=P و 001/0=P) در حالی که در ميانگين مصرف اين مواد غذايی در مقايسه قبل و بعد از مداخله در گروه شاهد تفاوت معنی داری حاصل نگرديد (05/0P>). بين ميانگين زمان انجام ورزش های با شدت زياد در طی يک هفته و نيز ميانگين زمان تماشای تلويزيون در شبانه روز در گروه آزمون در مقايسه قبل و بعد از مداخله تفاوت معنی داری بدست آمد (به ترتيب 04/0=P و 001/0=P) در حالی که در گروه شاهد تفاوت معنی داری در مقايسه قبل و بعد از مداخله مشاهده نشد (05/0P>). نتيجه گيری: هر چند تغيير معنی داری در ميانگين شاخص توده بدنی نوجوانان گروه آزمون در مقايسه با گروه شاهد حاصل نگرديد، اما بکارگيری برنامه ارتقاء سلامت در مدرسه بر کنترل عوامل خطر مرتبط با چاقی در خصوص الگوی غذايی و فعاليت جسمی مؤثر بوده است و توصيه می شود تأثير چنين برنامه هايی در مدت زمان طولانی تری مورد سنجش قرار گيرد. واژه‌های کلیدی: برنامه ارتقاء سلامت، چاقی، نوجوانان، مدرسه،

Item Type: Article
Subjects: R Medicine > R Medicine (General)
Divisions: Research Center > The Persian Gulf Tropical Medicine Research Center
Depositing User: Touba Derakhshande
Date Deposited: 12 Aug 2014 09:27
Last Modified: 23 Aug 2014 08:33
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/262

Actions (login required)

View Item View Item