ارتباط اختلال بيش فعالی همراه با نقص توجه با اختلال يادگيري‏ در پسران 12-7 ساله

علاقبندراد, جواد and مومنی, فرزاد (2000) ارتباط اختلال بيش فعالی همراه با نقص توجه با اختلال يادگيري‏ در پسران 12-7 ساله. مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران, 6 (2,3). pp. 32-37. ISSN 1735-4315

[img]
Preview
Text
ijpcp-v6n2p32-fa.pdf

Download (2MB) | Preview
Official URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_id=1834&sid=1...

Abstract

هدف: اختلال بيش فعالی همراه با نقص توجه و ناتوانی يادگيری از مهمترين اختلالهای روانپزشکی کودکان مي‏باشند و در بسياری از موارد با هم در بيمار ديده مي‏شوند. اين پژوهش به منظور بررسی رابطه ميان اختلال بيش فعالی همراه با نقص توجه و اختلال يادگيری انجام شده است. روش: 30 کودک پسر مبتلا به اختلال بيش فعالی همراه با نقص توجه که‏ بيماری در آنها توسط متخصص روانپزشکی کودکان بر اساس معيارهای DSM-IV تشخيص داده شده بود و 30 کودک سالم‏ که از نظر ويژگيهای فرهنگی- اقتصادی و سن با کودکان گروه بيمار همسان بودند مورد بررسی قرار گرفتند و با يکديگر مقايسه‏ شدند. از مقياس والدين کانرز به عنوان بهترين ابزار درجه‏بندی شده قابل دسترس برای سنجش اختلال يادگيری استفاده‏ شد. داده‏های پژوهش به کمک روشهای آماری توصيفی و آزمون آماری t مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. يافته‏ها: يافته‏های پژوهش نشان دادند که 13 نفر از کودکان مبتلا به اختلال بيش فعالی همراه با نقص توجه (3/43%) و 3 نفر از کودکان عادی (96/9%) مبتلا به اختلال يادگيری بودند و تفاوت دو گروه از نظر ابتلا به اختلال يادگيری معني‏دار بود.

Item Type: Article
Subjects: R Medicine > RC Internal medicine > RC0321 Neuroscience. Biological psychiatry. Neuropsychiatry
Divisions: Other Journals > Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology
Depositing User: سمیه باغبانی
Date Deposited: 28 Jan 2015 05:43
Last Modified: 28 Jan 2015 05:43
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/2800

Actions (login required)

View Item View Item