بررسی عوامل موثر در جداشدگی شبکيه پس از ليزر درمانی پيشگيرانه ضايعات شبکيه

نيک‌اقبالی, امين‌اله and ميرصمدی, میرمنصور and مدرس‌زاده, سید مهدی and هاشمی, مسیح (2001) بررسی عوامل موثر در جداشدگی شبکيه پس از ليزر درمانی پيشگيرانه ضايعات شبکيه. مجله علوم پزشکی رازی, 8 (23). pp. 84-90. ISSN 2228-7051

[img]
Preview
Text
RJMS-v8n23p84-fa.pdf

Download (204kB) | Preview
Official URL: http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_id=318&sid=1&s...

Abstract

پيشگيری از جداشدگی شبکيه ( Retinal Detachment, RD ) در چشمان افراد مستعد ضروری است. اين مطالعه به منظور تعيين عوامل موثر بر درمان پيشگيرانه بر روی افراد مستعد RD که در بيمارستان حضرت رسول اکرم(ص) تحت ليزر درمانی پيشگيرانه قرار گرفتند و طی سالهای 1378-1370 تحت نظر بودند صورت پذيرفت. اين تحقيق بر اساس اطلاعات موجود در پرونده بيمارانی که سابقه ليزر درمانی ضايعات شبکيه جهت جلوگيری از RD داشته‌اند انجام پذيرفت. علاوه بر معاينات کامل چشم پزشکی، خصوصيات چشمها از لحاظ سن، جنس، شکايت اوليه بيمار، سابقه RD در چشم طرف مقابل، سابقه عمل کاتاراکت، ضربه به چشم، ميزان عيب انکساری، بهترين ديد هنگام مراجعه و نوع ضايعه چشم درمان شده از پرونده بيماران استخراج شد. همچنين بيماران با توجه به علت مراجعه به 6 گروه (سابقه RD چشم طرف مقابل، آفاکی، افت محسوس بينايی، مگس پران، جرقه و ضربه به چشم درمان شده) تقسيم شدند. نيز بر اساس ميزان بينايی چشم به 3 گروه ديد کمتر از 10/1، ديد 10/6-10/1 و ديد 10/6 و بالاتر و همچنين براساس عيوب انکساری چشم بيمار به 3 گروه غيرميوپ، ميوپی کمتر از 75/5 ديوپتر و بيش از 6 ديوپتر تقسيم شدند. بيماران بر اساس نوع ضايعه ليزر شده به گروههايی با پارگی ( Horse Shoe Tearing, HST )، Hole ، Latice ، Dialysis تقسيم‌بندی شدند. امکان RD در هر گروه بررسی و با تست X2 مورد ارزيابی آماری قرار گرفت تا نقش موثر هر يک از خصوصيات فوق در بروز RD مشخص شود. 121 چشم از 114 بيمار از 13 تا 92 ماه (ميانگين 23 ماه) پيگيری شدند. بيماران از 19 تا 74 سال (ميانگين 50 سال) سن داشتند. از 121 چشم درمان شده 16 مورد (2/13%) علی‌رغم ليزر درمانی پيشگيرانه دچار RD شدند. در 41 چشم با سابقه RD در چشم طرف مقابل، 3 مورد (3/7%) RD مشاهده شد. از 29 چشم با افت بينايی بعلت خونريزی وتيره 6 مورد (7/20%) RD ، از 20 چشم آفاک 3 مورد (15%) RD ، از 17 چشم با مگس پران 2 مورد (8/11%) RD ، از 7 مورد دچار جرقه (فتوپسی) 2 مورد (5/28%) RD و از 7 چشم با سابقه ضربه به چشم يک مورد (2/14%) RD مشاهده شد. از نظر آماری ( X2 ) ارتباط معنی‌داری بين علت مراجعه و امکان بروز RD پس از ليزر درمانی وجود داشت (002/0= P ). 8 چشم (6/21%) از 37 چشم با بينايی کمتر از 10/1، 3 مورد (6/9%) از 31 چشم با بينائی 10/6-10/1 و در 2 مورد (6%) از 33 چشم با ديد 10/6 به بالا، RD مشاهده شد که ارزش آماری نداشت. در 14 چشم غيرميوپ مورد بررسی RD مشاهده نشد، در حاليکه از 35 چشم با ميوپی کمتر از 75/5 ديوپتر، 4 مورد (4/11%) و از 52 چشم با ميوپی بالاتر از 6 ديوپتر 9 مورد (3/17%) RD مشاهده شد که از نظر آماری تفاوت معنی‌داری نداشت. از 43 چشم با پارگی HST 7 مورد (2/16%)، از 27 چشم دچار Hole 2 مورد (4/7%)، از 25 چشم دچار لاتيس 3 مورد (12%) و از 6 مورد مبتلا به دياليز يک مورد (6/16%) RD پس از ليزر درمانی مشاهده شد که از نظر آماری ارتباط معنی‌داری نداشت. گرچه ليزر درمانی پيشگيرانه ضايعات شبکيه در چشمهای مستعد، امکان بروز RD را کاهش می‌دهد ولی تاثير آن صددرصد نيست. فتوپسی، افت محسوس بينايی، آفاکی، سابقه ضربه به چشم، همچنين HST ، ميوپی بيش از 6ديوپتر و نيز ديد کمتر از 10/1 امکان RD را افزايش می‌دهند. تحقيقات تجربی برای کاهش بروز RD در اين بيماران توصيه می‌شود.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: جداشدگی شبکيه، ليزر درمانی پيشگيرانه
Subjects: WW Ophthalmology
Divisions: Other Journal > Razi Journal of Medical Sciences
Depositing User: Touba Derakhshande
Date Deposited: 17 Feb 2015 04:34
Last Modified: 19 Jun 2017 06:32
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/2973

Actions (login required)

View Item View Item