تحليلی از روانپزشکی ايران در آغاز تمدن اسلامی

داويديان, هاراطون (1995) تحليلی از روانپزشکی ايران در آغاز تمدن اسلامی. مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران, 2 (1,2). pp. 7-15. ISSN 1735-4315

[img]
Preview
Text
ijpcp-v2n1p7-fa.pdf

Download (5MB) | Preview
Official URL: http://ijpcp.iums.ac.ir/browse.php?a_id=1668&sid=1...

Abstract

طب قديم ايران که از دوران ساسانيان به اعتبار مدرسه طب جندی شاپور شهرتی جهانی داشت، در آغاز تمدن اسلامی با ظهور مشاهيری همچون محمد زکريای رازی، علی بن عباسی مجوسی اهوازی، ابوعلی سينا، سيداسماعيل جرجانی و سايرين به اوج ترقی رسيد. اين بزرگان با تاکيد بر جنبه مشاهده و آزمايشهای بالينی، ضمن اين که طب را از بحث‌های فلسفی خارج ساختند، روشهای فلسفی يا به عبارتی، استفاده از اصول علم منطق را در تجزيه و تحليل مشاهدات و يافته‌ها، اساس دانش پزشکی قراردادند. در نتيجه ديدگاهی را در طب اختيار کردند که بر پايه دانشهای امروزی می‌توان آن را ديدگاه روان – تنی ناميد. جرجانی در اين باره می‌گويد: دروحله اول طبيب بايد از مزاج الی بيمار و سير آن در طول عمر مطلع شود و از خوی و عادتها و اعراض نفسانی غالب بر اومانند شاديها و غمها و خشنودی و مانندآن اطلاع حاصل کند. با اتخاذ چنين ديدگاهی روشن است که جنون يا ديوانگی به معنای حلول ديو يا جن يا ارواح خبيثه دربدن (مانند آنکه دراروپای قرون وسطی ديده می‌شود) جايگاهی در طب قديم ايران نداشته، اختلالات روانی را ناشی از اختلال عمل مغز می‌دانستند و از اين رو برای رفع آن ازدرمانهای طبی استفاده می‌کردند. جالب اين که اين نظر منحصر به علم طب نبوده و همچنانکه از متون قديم ادب فارسی برمی‌آيد موضوع بيمار بودن ديوانگان مورد پذيرش همگان بوده است.

Item Type: Article
Subjects: R Medicine > RC Internal medicine > RC0321 Neuroscience. Biological psychiatry. Neuropsychiatry
Divisions: Other Journals > Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology
Depositing User: سمیه باغبانی
Date Deposited: 21 Feb 2015 10:36
Last Modified: 21 Feb 2015 10:36
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/3024

Actions (login required)

View Item View Item