استئوتومی انتهای فوقانی ران برای درمان استئوآرتريت مفصل ران

نوروزی, مسعود (1999) استئوتومی انتهای فوقانی ران برای درمان استئوآرتريت مفصل ران. مجله علوم پزشکی رازی, 6 (1). pp. 45-57. ISSN 2228-7051

[img]
Preview
Text
RJMS-v6n1p45-fa.pdf

Download (2MB) | Preview
Official URL: http://rjms.iums.ac.ir/browse.php?a_id=1783&sid=1&...

Abstract

در طی 20 سال گذشته استئوتومی انتهای فوقانی ران به فراموشی سپرده شد چرا که بسياری از جراحان ارتوپد بر اين عقيده اند که تعويض کامل مفصل ران تنها راه درمان يک آرتريت مفصل ران می باشد. معايب ذکر شده برای استئوتومی انتهای فوقانی ران شامل عدم اطمينان از نتيجه عمل، توانبخشی طولانی بعد از عمل-بهبود اندک در حرکات مفصل و به عقيده برخی از مولفين دشوار بودن انجام عمل تعويض کامل مفصل ران بعدی نيز می باشد. با اين حال با توجه به عوارض دراز مدت تعويض کامل مفصل ران با سيمان در جوانان و نيز در برخی از بيماران پير بايد مجددا به استئوتومی التهاب فوقانی ران فکر کرد، چه انجام اين عمل در هر دو گروه از اين بيماران درد را بخوبی تخفيف می دهد. کاربرد استئوتومی وقتی است که بيمار همکاری لازم را داشته باشد و نيز مفصل ران دارای حرکات مفصلی قابل و(50-30درجه) (ADD) قبول باشد. اگر در زير بيهوشی عمومی حرکات پاسيو مفصل ران کمتر از 15 درجه ادکسيون فلکسيون باشد معمولا استئوتومی کاربرد ندارد زيرا خطر آنکيلوز بعدی مفصل وجود دارد و در اين موارد بايد به بيمار خاطر نشان نمود که عمل جراحی به تعويض کامل مفصل منتهی می شود. استئوتومی بندرت دامنه حرکات مفصلی را افزايش می دهد و بنابراين در بيمارانی که دامنه حرکات مفصلی آنها محدود است کاربرد ندارد. اهداف اصلی استئوتومی عبارتست از : 1-از بين رفتن يا کاهش درد 2-کاهش فشار وارده به مفصل Weight - Bearing 3-حفظ شکل افقی سطح کمتر يا بيشتر از حد W-B اين اهداف از طريق انجام يک استئوتومی انتهای فوقانی ران بدست می آيد اما اگر سطح معمول افقی شود نياز به يک استئوتومی تکميلی لگن يا استابولوم نيز پيدا نخواهد کرد. در استئوآرتريت پيشرفته سوپرلاترال نياز است. در استئوآرتريت مديال مفصل ران يک والگوس استئوتومی زمانی که سر فمور هنوز کروی است کاريرد دارد ولی واروس استئوتومی در استئوآرتريت مديال کاربرد ندارد. زيرا سطح افقی نيروها را افزايش می دهد و با افزايش عدم تعادل نيروها همراه است. يک واروس استئوتومی نيروهای عمودی وارده به مفصل ران را کاهش داده و Concentric در استئوآرتريت نوع آن را بهبود می بخشد. والگوس استئوتومی محور مکانيکی مفصل ران را به لاترال برده بطوری که سبب عبور اين محور از کمپارتمان لاترال زانو می شود، لذا برای جبران اين اثر بايد شفت فمور را در حين استئوتومی به لاترال جابجا کرد. اما واروس استئوتومی اثر معکوس داشته و جابجايی معکوس نيز احتياج دارد.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: استئوتومی،گردن استخوان ران ،استئوآرتریت،
Subjects: R Medicine > R Medicine (General)
Divisions: Other Journals > Razi Journal of Medical Sciences
Depositing User: Touba Derakhshande
Date Deposited: 01 Mar 2015 09:22
Last Modified: 01 Mar 2015 09:22
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/3122

Actions (login required)

View Item View Item