بررسی تاثير اضافه کردن سولفات منيزيوم به ليدوکائين اينتراتکال بر مدت بی دردی پس از اعمال ارتوپدی اندام تحتانی

نادری نبی, بهرام and صدیقی نژاد, عباس and حقیقی, محمد and حسن زاده مقدم, حامد and غضنفر طهران, سمانه and عاشوری ساحلی, نسیم (2014) بررسی تاثير اضافه کردن سولفات منيزيوم به ليدوکائين اينتراتکال بر مدت بی دردی پس از اعمال ارتوپدی اندام تحتانی. فصلنامه علمی پژوهشی بیهوشی و درد, 5 (1). pp. 20-28. ISSN 3324-2322

[img]
Preview
Text
jap-v5n1p20-fa.pdf

Download (313kB) | Preview
Official URL: http://jap.iums.ac.ir/browse.php?a_id=5161&sid=1&s...

Abstract

زمينه و هدف: اعمال جراحی ارتوپدی به دليل ماهيت جراحی روی استخوان و مفاصل با درد پس از عمل بالايی همراهند. استفاده از مخدر­های وريدی، عضلانی، داخل نخاعی و اپيدورال همگي از روش­های کنترل درد پس از عمل هستند که دارای عوارض جانبی متعددی مي­باشند. تجويز منيزيوم داخل نخاعی با بلوک گيرنده آن "متيل­دي­آسپارتات" باعث کاهش درد پس از عمل مي­شود، بدون آنکه با افزايش عوارض جانبی همراه باشد. هدف از انجام اين مطالعه تعيين تاثير اضافه کردن سولفات منيزيوم به ليدوکائين-­اپي­نفرين داخل نخاعی در مدت بي­دردی پس از عمل، در جراحي­های ارتوپدی اندام تحتانی است. مواد و روش­ها: اين مطالعه به­صورت کارآزمايی بالينی دوسوکور در بيماران کانديد عمل ارتوپدي اندام تحتانی انجام شده­است. برای اين منظور 156 بيمار به دو گروه تقسيم شدند، که يک گروه سولفات منيزيوم همراه با ليدوکائين-اپي­نفرين و گروه ديگر ليدوکائين-اپي­نفرين همراه با آب مقطر به­عنوان پلاسبو دريافت نمود. مدت زمان بی دردی بر­اساس فاصله زماني درخواست مسکن توسط بيمار از زمان تزريق دارو، درد بيماران بر­اساس مقياس ديداری درد و ميزان پتيدين مصرفی در دو گروه محاسبه شد. اطلاعات توسط نرم­افزار آماری SPSS 12 آناليز گرديد. يافته ­ها: در مطالعه ما ميانگين سنی بيماران در دو گروه درمانی و کنترل به ترتيب 5/7±34 و 1/8±9/31 سال بود. ميانگين مدت زمان بی دردی در گروه درمانی ، 7/29±7/143 دقيقه و در گروه کنترل، 1/18± 9/100 دقيقه بود که مدت زمان بي­دردی به­طور معني­داری در گروه سولفات منيزيوم طولاني­تر از گروه کنترل بوده­است. ميزان درد بيماران بر­اساس مقياس ديداری درد در گروه سولفات منيزيوم 36/0±9/3 و در گروه کنترل 35/0 ± 65/5 بود، که به­طور معني­داری در گروه سولفات منيزيوم، کمتر از گروه کنترل بوده است (000/0=P). ميانگين پتيدين مصرفی در گروه سولفات منيزيوم 24/6 ±15 ميلي­گرم و در گروه کنترل 27/6 ±33 ميلي­گرم بود که از نظر آماری معني­دار بود (000/0=P. نتيجه گيری: سولفات منيزيوم همراه با ليدوکائين موجب کاهش درد پس از عمل بيشتری در مقايسه با ليدوکائين تنها مي­شود.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: سولفات منيزيوم، ليدوکائين، درد پس از عمل
Subjects: R Medicine > R Medicine (General)
Divisions: Other Journal > Journal of Ansthesiology and pain
Depositing User: Touba Derakhshande
Date Deposited: 03 May 2015 06:02
Last Modified: 03 May 2015 06:02
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/3338

Actions (login required)

View Item View Item