مقايسه ميزان تنش شغلی و عوامل مرتبط با آن در کارمندان دارای معلوليت جسمی حرکتی و فاقد آن در مراکز بهزيستی

طبرقی, مرجان and فروغان, مهشيد and حسينی, محمد علی and فرضی, مرجان (2013) مقايسه ميزان تنش شغلی و عوامل مرتبط با آن در کارمندان دارای معلوليت جسمی حرکتی و فاقد آن در مراکز بهزيستی. فصلنامه مدیریت ارتقای سلامت, 2 (3). pp. 56-65. ISSN 2251-9947

[img]
Preview
Text
jhpm.ir-v2n3p56-fa.PDF

Download (767kB) | Preview
Official URL: http://jhpm.ir/browse.php?a_id=108&sid=1&slc_lang=...

Abstract

مقدمه: تنش شغلی کنش متقابل بين شرايط کار و ويژگي­های فردی شاغل و حاصل شرايطی است که در آن خواست­های محيط کار از توان فرد فراتر قرار می­گيرد. پژوهش حاضر با هدف مقايسه ميزان تنش شغلی و عوامل مرتبط با آن در کارمندان دارای معلوليت جسمی حرکتی و فاقد آن در مراکز بهزيستی تهران بزرگ انجام پذيرفت. مواد و روش­ها: در اين پژوهش توصيفی–مقايسه ای، جامعه آماری شامل کارمندان شاغل در ستادها و مراکز بهزيستی تحت پوشش بهزيستی تهران بزرگ بودند. نمونه گيری به روش در دسترس انجام شد. گروه مورد شامل تمام کارمندان دچار معلوليت جسمی حرکتی در جامعه آماري فوق شامل 53 نفر و گروه شاهد 61 نفر با ويژگي­های فردی و شغلی مشابه و فاقد معلوليت بودند. به منظور اندازه­گيری ميزان تنش شغلی و عوامل موثر بر آن به ترتيب از "مقياس تنش شغلی"(Occupational Stress Scale) تهيه شده برای "موسسه سلامت و ايمنی کار"Health and Safety Executive و پرسشنامه"عوامل موثر بر تنش شغلی" (Factors Influencing Job Stress) استفاده شد. برای بررسی پايايی، پرسشنامه­ها در اختيار افراد جامعه پژوهش(30 نفر) قرار گرفت و آلفای کرونباخ محاسبه شد که برای "مقياس تنش شغلی" آلفاي کرونباخ 73/0 و برای "پرسشنامه عوامل مؤثر بر تنش شغلی" 80/0 محاسبه و مورد تأييد قرار گرفت. داده­های حاصل با استفاده از نرم ­افزار SPPS نسخه 16 و آزمون­های آماری کای دو و تي مستقل تجزيه و تحليل شد. يافته­ها: از لحاظ ويژگي­های جمعيت شناسی هيچ تفاوت معناداری بين دو گروه ديده نشد. بين کارمندان دارای معلوليت جسمی حرکتی و فاقد آن، در ميزان تنش شغلی و عوامل مرتبط با آن اختلاف معنادار مشاهده شد (05/0P<). ميزان تنش شغلی در کارمندان دارای معلوليت جسمی حرکتي (ميانگين=7/113 و انحراف استاندارد=3/11) بيشتر از کارمندان فاقد معلوليت (ميانگين=2/97 و انحراف استاندارد=2/11) بود (001/0P<). ميزان اهميت عوامل مرتبط با تنش شغلی نيز در گروه کارمندان دارای معلوليت جسمی حرکتی دارای ميانگين= 2/119 و انحراف استاندارد=2/13 بود، در حالی که در کارمندان فاقد معلوليت (ميانگين=1/105 و انحراف استاندارد=5/12) به دست آمد (001/0P<). نتيجه­گيری: تنش شغلی کارمندان دارای معلوليت جسمی حرکتی نسبت به کارمندان فاقد آن بيشتر و عوامل مرتبط با آن متفاوت است. توجه بيشتر به کاربرد برنامه­های مديريت تنش شغلی و نيز حذف يا کاهش عوامل مرتبط با تنش شغلی کارمندان دارای معلوليت توصيه مي­شود.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: تنش شغلی، معلولیت جسمی حرکتی، بهزيستي،
Subjects: R Medicine > RT Nursing
Divisions: Other Journals > Journal of Health Promotion Management (JHPM)
Depositing User: سمیه باغبانی
Date Deposited: 09 Sep 2015 09:23
Last Modified: 09 Sep 2015 09:23
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/3944

Actions (login required)

View Item View Item