کاربرد پيوند استخوانی اتوژن به تنهايی و به همراه کاربرد ليزرکم توان در درمان ضايعات پريودنتال داخل استخوانی دو و سه ديواره

ابوالفضلی, نادر and صديقی شمامی, مهرنوش and صديقی شمامی, مهرناز and ريخته گران, سهند (2012) کاربرد پيوند استخوانی اتوژن به تنهايی و به همراه کاربرد ليزرکم توان در درمان ضايعات پريودنتال داخل استخوانی دو و سه ديواره. فصلنامه علمی پژوهشی لیزر در پزشکی, 8 (4). pp. 6-14. ISSN 3319-1735

[img]
Preview
Text
Lasers in Medicine-v8n4p6-fa.pdf

Download (501kB) | Preview
Official URL: http://www.icml.ir/browse.php?a_id=235&sid=1&slc_l...

Abstract

چکيده مقاله: مقدمه: ضايعات داخل استخوانی ايجاد شده در اثر بيماريهای پريودنتال از اهميت ويژه ای از نظر درمان برخوردار هستند. اين گونه ضايعات نيز با روشهای مختلفی از جمله استفاده از پيوند استخوان اتوژن و يا آلوژن،رژنراسيون هدايت شده بافتی ( GTR )، استفاده از پروتئينهای ماتريکس مينايی( EMP ) و يا ترکيبی از اين روشها تحت درمان قرار می گيرند. اخيرا روش کاربرد ليزرکم توان يا Low-level lasertherapy (LLLT) به عنوان يکی از روشهای جديد بهبود ترميم استخوان مورد مطالعه قرار گرفته است. گزارش شده است که تحريک بافتی ايجاد شده در نتيجه LLLT با بهبود شرايط ترميم منجر به ترميم تسريع يافته ضايعات استخوانی در مطالعات آزمايشگاهی و بالينی می شود. هدف از اين مطالعه بررسی مقايسه ای کاربرد پيوند استخوانی اتوژن به تنهايی و به همراه Low-level laser therapy(LLLT) در درمان ضايعات پريودنتال داخل استخوانی دو و سه ديواره در انسان می باشد. روش بررسی: 14 بيمارمبتلا به پريودنتيت متوسط تا شديد دارای حداقل يک جفت ضايعه داخل استخوانی مشابه در ناحيه اينترپروگزيمال با عمق پروبينگ بيشتر يا مساوی 5 ميليمتر و عمق ضايعه مساوی يا بيشتر از 3 ميليمتر انتخاب شدند. در روند جراحی پس از پرتاب سکه به صورت اتفاقی در يک سمت از استخوان اتوژن به تنهايی و در سمت مقابل بعد از قراردادن استخوان اتوژن و بستن زخم تابش ليزر انجام شد. ليزر مورد استفاده در اين مطالعه يک ليزر کم توان gallium-aluminum-arsenide GaAlAs; LX2 Diode Lasers,Thor company,UK) ) با طول موج 830 نانومتر بود. تابش به صورت continious wave(CW) با توان 40 ميلی وات و جريان انرژی( fluence ) معادل 4 ژول بر سانتيمتر مربع با دانسيته کلی انرژی energy density) total ) 16 ژول بر سانتيمترمربع انجام شد. زمان تابش ليزر60 ثانيه بود و ليزر درمانی در روزهای 3 و 5و 7بعد از جراحی تکرار شد. سه ماه پس از جراحی نسبت به انجام جراحی reentry اقدام شد. متغيرهای مربوط به بافت سخت و نرم هم در حين جراحی اوليه و هم در جراحی reentry با استفاده از استنت توسط يک پريودنتيست که از نوع مداخله انجام شده آگاهی نداشت، اندازه گيری شد. يافته ها: کاربرد ليزر کم توان با پارامترهای ذکر شده بطور معنی داری باعث کاهش عمق پروبينگ ( 3.78±0.72 ميليمتر در مقابل 2.39±1.02 ميليمتر) ، بهبود حد چسبندگی بالينی ( 3.42±0.93 ميليمتر در مقابل 2.25±1.12 ميليمتر) ، کاهش فاصله عميقترين ناحيه ضايعه تا استنت ( 3.21±1.03 ميليمتر در مقابل 1.44±0.20 ميليمتر) و کاهش بيشترعمق ضايعه ( 1.33±0.18 ميليمتردر مقابل 2.50±0.91 ميليمتر) نسبت به گروه کنترل شد در حاليکه بر روی متغيرهای فاصله مارجين لثه از استنت و موقعيت کرست استخوان نسبت به استنت تاثير معنی داری نداشت. نتيجه گيری: بر اساس يافته های اين مطالعه استفاده همزمان از ليزر کم توان با پارامترهای ذکر شده و استخوان اتوژن باعث بهبود پارامترهای کلينيکی عمق پروبينگ، حد چسبندگی بالينی و عمق ضايعه استخوانی در جراحی مجدد(بعد از سه ماه) نسبت به گروه کنترل(استفاده از استخوان اتوژن به تنهايی) شده است.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: ضایعات داخل استخوانی، لیزر کم توان، استخوان اتوژن،
Subjects: R Medicine > RZ Other systems of medicine
Divisions: Other Journals > Official Journal of Iranian Center for Medical Laser (ICML)
Depositing User: سمیه باغبانی
Date Deposited: 19 Sep 2015 10:01
Last Modified: 19 Sep 2015 10:01
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/4023

Actions (login required)

View Item View Item