تأثير مداخله شناختی- رفتاری بر تبعيت از رژيم غذايی و محدوديت مصرف مايعات در بيماران همودياليزی

ذوالفقاری, میترا and سوخک, فاطمه and اسدی نوقابی, احمدعلی and حقانی, حمید (2013) تأثير مداخله شناختی- رفتاری بر تبعيت از رژيم غذايی و محدوديت مصرف مايعات در بيماران همودياليزی. نشریه آموزش پرستاری, 2 (3). pp. 9-17. ISSN 2222-4428

[img]
Preview
Text
J Nurs Edu-v2n3p9-fa.pdf

Download (711kB) | Preview
Official URL: http://jne.ir/browse.php?a_id=206&sid=1&slc_lang=f...

Abstract

مقدمه: افزايش در مصرف مايعات و رژيم غذايی نامناسب باعث ايجاد عوارض و مرگ و مير زودرس می‌شود. به منظور بهبود تبعيت از رژيم غذايی و محدوديت مصرف مايعات در بيماران همودياليزی می‌توان از استراتژی‌های مداخله‌ای مانند آموزش بيمار و استراتژی‌های شناختی- رفتاری استفاده کرد. لذا اين پژوهش با هدف بررسی تأثير مداخله شناختی- رفتاری بر تبعيت از رژيم غذايی و محدوديت مصرف مايعات در بيماران همودياليزی انجام شد. روش: اين کارآزمايی بالينی در فاصله بهمن 1391 تا خرداد 1392 در بخش همودياليز بيمارستان امام رضا (ع) لارستان و وليعصر (عج) لامرد انجام شد. نمونه‌های پژوهش 70 بيمار در محدوده سنی 20 تا 60 سال بودند که به طور تصادفی در دو گروه مداخله (35 نفر در روزهای زوج) و کنترل (35 نفر در روزهای فرد) قرار گرفتند. در گروه مداخله، مداخله شناختی- رفتاری شش مرحله‌ای انجام شد مراحل آن شامل: مرحله اول: شناسايی مشکل بيمار، مرحله دوم: ايجاد اعتماد به نفس و تعهد، مرحله سوم: افزايش آگاهی از رفتار، مرحله چهارم: طراحی و اجرای يک برنامه آموزشی، مرحله پنجم: ارزشيابی برنامه طراحی شده، مرحله ششم: حفظ تغيير رفتار مطلوب و جلوگيری از بازگشت به رفتار نامطلوب بود. ميزان تبعيت بيماران از رژيم غذايی و محدوديت مايعات با استفاده از پرسشنامه پژوهشگر ساخته تبعيت از رژيم غذايی و محدوديت مايعات به روش خودگزارش‌دهی، در دو مرحله (قبل از مداخله و بعد از مداخله) بررسی شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS v.16 با آزمون آماری t مستقل انجام شد. سطح معناداری در اين مطالعه 05/0 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: قبل از انجام مداخله دو گروه از نظر ميزان تبعيت از رژيم غذايی (47/0=p) و محدوديت مصرف مايعات (43/0=p) اختلاف معناداری نداشتند. اما بعد از مداخله اختلاف معناداری بين دو گروه از لحاظ ميزان تبعيت از رژيم غذايی (001/0p<) و محدوديت مصرف مايعات (001/0p<) مشاهده شد. نتيجه‌گيری: با توجه به اثربخشی مداخله شناختی- رفتاری می‌توان از اين مداخله به منظور طراحی برنامه آموزشی فردی در جهت بهبود تبعيت از رژيم غذايی و محدوديت مصرف مايعات در بيماران همودياليزی استفاده نمود.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: مداخله شناختی- رفتاری، تبعیت از رژیم غذایی، محدودیت مصرف مایعات، همودیالیز
Subjects: R Medicine > RT Nursing
Divisions: Other Journals > Journal of Nursing Education (JNE)
Depositing User: Touba Derakhshande
Date Deposited: 04 Nov 2015 10:41
Last Modified: 04 Nov 2015 10:41
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/4202

Actions (login required)

View Item View Item