مقايسه تاثير غشاء پلی تترافلورواتيلن متراکم با پيوند آزاد لثه بر ميزان حفظ و استخوان سازی ساکت دندانی (بررسی بالينی و ميکروسکوپی)

منصوری, سعید سادات and صدری, دنیا and غلامعلی پور, نوید and دل آرام نیکو, محمدرضا (2013) مقايسه تاثير غشاء پلی تترافلورواتيلن متراکم با پيوند آزاد لثه بر ميزان حفظ و استخوان سازی ساکت دندانی (بررسی بالينی و ميکروسکوپی). مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی, 10 (1). pp. 1-11. ISSN 2008-4676

[img]
Preview
Text
Res Dent Sci-v10n1p1-fa.pdf

Download (6MB) | Preview
Official URL: http://www.jrds.ir/browse.php?a_id=360&sid=1&slc_l...

Abstract

سابقه و هدف: کاهش حجم ريج آلوئول پس از خارج کردن دندان باعث مشکلات فراوان در زيبايی، عملکرد و جاگذاری ايمپلنت‌های دندانی و موفقيت درمان می‌شود اين مشکلات را می‌توان با انجام مراحل حفظ ريج آلوئول به حداقل رسانيد. هدف از اين مطالعه مقايسه تاثير پلی تترافلورو اتيلن متراکم (dPTFE) به عنوان يک غشاء سنتتيک با پيوند آزاد لثه اتوژن (FGG) به عنوان يک غشاء بيولوژيک به همراه آلوگرفت استخوانی دمينرايزه منجمد بر حفظ ساکت دندانی در نمونه‌های انسانی می‌باشد. مواد و روش‌ها: مطالعه با طراحی کارآزمايی بالينی تصادفی يکسوکور روی 20 فرد سالم غير سيگاری که جهت درمان ايمپلنت دارای شرايط ورود به مطالعه بودند، انجام شد. بيماران به صورت تصادفی در دو گروه (dPTFE) و (FGG) قرار گرفتند. عرض و ارتفاع ريج آلوئول بلافاصله پس از کشيدن دندان و 4 ماه بعد در زمان قرار دادن ايمپلنت اندازه‌گيری شدند. بررسی هيستولوژيک نمونه‌های استخوان به دست آمده در زمان قرار دادن ايمپلنت از نظر استخوان زنده، غير زنده، ترابکولر، آمورف و تعداد استئوبلاست توسط ميکروسکوپ نوری انجام شد. تغييرات شاخص‌های دو گروه با استفاده از آزمونT-Test و داخل هر گروه با آزمون Paired-T-Test مورد قضاوت قرار گرفت. يافته‌ها: عرض ريج آلوئول در گروه dPTFE در ابتدا 41/1±31/8 ميلی متر و در زمان قرار دادن ايمپلنت 86/1±30/5 ميلی متر بود که تغييرات از نظر آماری معنی دار بود (006/0= P) و در گروهFGG در ابتدا 54/1±63/7 ميلی متر و در زمان قرار دادن ايمپلنت 87/1 ±88/4 ميلی متر بود (000/0= P) ميزان کاهش عرض ريج آلوئول در گروه dPTFE بيشتر از گروه FGG بود اما اين اين تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نبود (6/0= P) ميزان تحليل استخوان و ميزان استخوان سازی در هر گروه مشابه بود و از لحاظ آماری اختلاف معنی‌داری ديده نشد، به ترتيب (2/0= P) و (3/0= P). نتيجه گيری: به نظر می‌رسد کاربرد dPTFE و FGG در حفظ و استخوان سازی ساکت دندانی در پيگيری 4 ماهه، اثرات مشابهی دارند.

Item Type: Article
Uncontrolled Keywords: ساکت دندانی، پوشش آلوگرافت، تحلیل استخوانی آلوئول، تقویت ریج آلوئول، PTFE،
Subjects: WU Dentistry. Oral surgery
Divisions: Faculty of Dentistry
Depositing User: سمیه باغبانی
Date Deposited: 08 Sep 2014 04:58
Last Modified: 28 Oct 2017 07:31
URI: http://eprints.bpums.ac.ir/id/eprint/942

Actions (login required)

View Item View Item